Deze website is in het bijzonder bedoeld voor al onze Nederlandse vrienden. Zo wordt hopelijk de afstand tussen ons wat kleiner en kunnen jullie onze dagelijkse beslommeringen een beetje volgen en vanachter de PC al een indruk krijgen van onze nieuwe woonsituatie.

We houden een
blog bij, waarvan je de laatste hiernaast ziet en waar we allemaal ons gedachtegoed aan zullen toevertrouwen.
Klik op "
waar wonen we?" en via Google Maps vind je de weg naar Aups.

Uiteraard hebben we ook veel
foto's. Links in het menu, vind je alle keuzes.

We hopen dat jullie met plezier onze site bezoeken. Wellicht missen jullie nog iets, of heb je een suggestie. Aarzel dan niet en laat
een bericht achter.

Vanzelfsprekend zijn Jolanda en ik ook druk aan het werk. Op www.var-iable.fr lees je veel meer hierover.

Veel www-plezier, Peter & Jolanda

Laatste dag in Frankrijk

Natuurlijk is er op onze laatste dag in Frankrijk van alles aan de hand. Ten eerste stonden de verhuizers opeens gister-middag op de stoep. Eerder dan verwacht, dus stress in huize Kastelein. Vervolgens is er voor vandaag een weeralarm afgegeven. Nu doen ze dat in NL tegenwoordig ook met enige regelmaat, maar hier ligt vandaag in ieder geval in ons hele departement het openbaar verver stil, dus geen kindjes die naar school gebracht worden enz. De regen komt met enorme bakken de hemel uit, en dat gaat zo meteen over in sneeuw.

Lekkere dag dus om te verhuizen, zometeen met de mannen samen een ontbijtje en dan kan het grote inpakken beginnen. Regenpakken aan en maar hopen dat de meeste spulletjes een beetje droog in de vrachtwagen belanden. Tot over een paar dagen tot mijn volgende blogje uit NL en waarschijnlijk het laatste op www.kastelein.fr, want dat .fr zegt straks niet meer zo veel. Nu ja in ieder geval een prachtige herinnering, een mooi ervaring en iets om met trots op terug te kijken. Tot zo meteen!

Reageer, dat is leuk! (3)

Stroomversnelling

Zoals wel vaker bij de familie Kastelein, komt één en ander in een behoorlijke stroomversnelling. De internationale verhuizers kunnen voor onze verhuizing een terugrit gebruiken, maar dat betekent wel dat ze al op 11 januari voor onze deur staan. Oh ja, voor diegenen die nog niet op de hoogte waren: we hebben vorige week dus in Rotterdam-Hillegersberg een leuke huurwoning gevonden aan de Nachtegaallaan. Er moet dus tempo worden gemaakt en nog duizend en één zaken worden geregeld, maar ach alles rond onze emigratie zit nog goed in het hoofd en het enige is dus alles in omgekeerde volgorde...

Makkelijker gezegd dan gadaan, maar het kan Daatje niet snel genoeg en eerlijk gezegd nu de kogel door de kerk is, geldt dat ook voor mij, dus schouders eronder en gaan.

Over schouders gesproken en armen, we hebben eergister alle 4 onze griepprik gehaald en we zijn er allemaal, met uitzondering van Luuk, wel een beetje blerk van geworden. Bij mij vooral een pijnlijke arm, dus dat moet maar snel genezen, dan kan het inpakken en tillen beginnen.

Ik zal het hier enorm missen, de prachtige natuur, het mooie weer, de vrienden die we hebben gemaakt, de franse levensstijl, maar tegelijkertijd verheug ik me natuurlijk ook op een veel regelmatiger weerzien met alle vrienden en familie in Nederland. Vorige week nog heerlijk in Nederland gedineerd met Bine en Rogier en vooral dat zal vanaf januari gelukkig weer veel vaker gebeuren...

Reageer, dat is leuk!

Hoe dubbel kan je gevoel zijn...

Het was mijn Franse droom, emigreren naar een land met mooi weer, prachtige natuur en een 'art de vivre', ongekend in meer Noordelijke oorden, maar het heeft natuurlijk ook een andere kant. Familie en vrienden die ver weg zijn, een afstand voelen, die weliswaar snel te overbruggen is, maar in de praktijk ook erg groot en steeds groter bleek te zijn. Allemaal zaken die meer en meer begonnen te 'knagen'.

Je moet het natuurlijk ook met z'n allen naar je zin hebben en het kan vanzelfsprekend niet zo zijn dat ik m'n gezin tegen wil en dank meesleur, of liever gezegd mee blijf sleuren in mijn Franse droom. Dat is het allemaal niet waard. Vandaar dat we (alweer) een dapper besluit hebben genomen: we komen terug! In mijn gedachten hoor ik al het commentaar van velen, die het altijd al hebben geweten, of hebben voorspeld, maar de enigen die het echt kunnen weten, dat zijn wij zelf. Het was een mooi avontuur, we hebben hier genoten van al het moois en de vrienden die we hier hebben gemaakt en we zullen altijd met een warm gevoel terugdenken aan deze mooie periode. Het is echter tijd om terug te gaan en ons weer te storten in het 'oude' leven. Wat ouder en wat wijzer en uitgerust en gewapend met een prachtige levenservaring.

Veranderen is ook leuk, althans voor mij. Dus weer een hele nieuwe fase, een woning vinden in Nederland, een leuke job/uitdaging voor ons allebei en natuurlijk een goede plek voor de kinderen en weer genieten van het nabij zijn van al diegenen die belangrijk zijn in ons leven. Vandaar de titel met daarin het dubbele gevoel, want ik zal niet ontkennen dat ik het hier enorm zal missen. Juist op een moment dat ik steeds meer het gevoel kreeg te integreren en echt onderdeel te zijn gaan uitmaken van het leven in dit prachtige Zuid Franse dorp.

Tegen heimwee is geen kruid gewassen. Ik las dat in één van de vele artikelen die ik heb gelezen over emigreren voordat we vertrokken en alhoewel ik dat toen dacht te begrijpen, heb ik nooit kunnen bevroeden hoe waar dat is. Er bestaat ook maar één oplossing voor en die hebben we gevonden! Tot snel....

Reageer, dat is leuk! (5)

Disnè

Ja, u leest het goed: Disnè met een è zoals een lammetje blèt en zeker niet Disnie, waarop we herhaardelijk door onze Maartje werden gewezen. Dat gebeurt wel vaker de laatste tijd helaas. Of niet helaas, want het betekent natuurlijk dat het Frans van onze kinderen steeds meer natuurlijk voor ze aan het worden is en wel helaas omdat dat van ons wellicht niet meer zo verbetert. Het was leuk in Disneyland Parijs, het was mooi weer en het was vooral héééeel veel. Vooral de onafgebroken 'happy tunes' die werkelijk in ieder hoekje van het immense park onafgebroken en op fors volume op je afkomen.

De kinderen vonden het top en daar ging het natuurlijk om. We zijn ook een dagje Parijs zelf ingegaan en ons door zo'n open toeristenbus laten rondrijden. Voor Da en mij het hoogtepunt van een paar heerlijke dagen weg en dat was eigenlijk voor het eerst sinds we hier wonen, een soort mini-vakantie. Afgezien van de familiebezoeken in Nederland dan natuurlijk.

Het weer in Aups is inmiddels behoorlijk omgeslagen en de herfst is daar met veel wind en regen. Dat geeft mij mooi de gelegenheid aan wat sites te werken, want inmiddels hebben de voetbalclub en de dansvereniging zich bij me gemeld met het verzoek een site voor ze te bouwen. Zodra ze klaar zijn, zal ik hier wel wat links 'bloggen', zodat u mee kunt kijken en natuurlijk commentaar leveren, want dat is leuk!

Minder leuk is een inbraak bij de buren afgelopen weekend en het feit dat Machiel en Monique op vakantie waren en Daatje en ik als interimbeheerders om 4 uur 's nachts door het alarm werden gewekt. We waren snel en de boeven sloegen op de vlucht. Die zelfde middag had de gendarme ze al te pakken met on-franse snelheid en efficiency. Alhoewel, deze mannen, daar moet je hier niet mee spotten....

Reageer, dat is leuk! (1)

Er zijn er twee jarig, hoera!

Vandaag Luuk en morgen Maartje; we zitten midden de jaarlijkse festiviteiten rondom de verjaardagen van Maartje en Luuk. En wat was hij blij vanochtend met z'n nieuwe fiets! Die is ook hartstikke stoer, met schokbrekers en versnellingen. Voor Maartje hebben morgen ook een mooie verrassing en bovendien vertrekken we maandag voor een paar dagen naar Eurodisney en natuurlijk ook Parijs. (Dat is vanaf hier overigens verder rijden dan vanuit Nederland.)

Gisteravond heb ik vergaderd met het bestuur van de Aupsoise voetbalclub. In een wilde bui heb ik geroepen wel een site voor ze te willen maken en voordat ik het wist presenteerde ik gisteravond de opzet die ik afgelopen dagen heb gemaakt. Voor geinteresseerden: http:www.aupsonline.fr/esart Ze waren enthousiast, dus ik kan aan de bak. Ook op woensdagmiddag overigens, want dan ga ik tijdens de training trainer Bernard helpen die in z'n eentje die 30 jonge kiddos helemaal niet aankan. Dus voetbalschoenen en trainingspak aangeschaft en het wordt vast een koddig gezicht.

Na mijn presentatie van gisteravond ging het nog een paar uurtjes door: over de jaarlijkse lotto of tombola. Ik wist niet dat je daar tot middernacht over kon blijven discussiëren, maar het lukte ze moeiteloos. Meestal in zwaar Provençaals accent en niet te volgen, maar aan het eind van de avond ging iedereen weer als vrienden uit elkaar, dus het zal wel goed zijn geweest.


Reageer, dat is leuk! (1)

Mi-jooooooh

Millau, je spreekt het uit als mi-jo en dus niet als miauw of millo of millau. Maar het was indrukwekkend, dat 'viaduc de Millau'. We zijn er in een dag naartoe gereden (ongeveer 330 kilometer bochten!) en hebben er de nacht doorgebracht. De eerste ochtend meteen na het ontbijt weer op de motor en onder de brug doorgereden aan de voet van de tweede pilaar. Even voor de gedachtevorming: de Eiffeltoren past dan nog onder de brug. Daarna natuurlijk twee keer over de brug, in een expo-gebouwtje naar een mooie promofilm gekeken en veel over de 2,5 kilometer lange brug te weten gekomen. Dit alles met mijn engelse vriend Ray en buurman Machiel, gedrieen op de motor.

Ik heb wat fotootjes in een album klaargezet: klik hier

Na wat rondtoeren kwamen we 's middags terecht in het naburige Roquefort. u weet wel van de gelijknamige kaas. Nu daar hielden wij wel van, dus snel een rondleiding in de caves geboekt. Leuk, maar vooral lekker aan het eind tijdens een klein proeverijtje!

Op woensdag aanvaardden we weer de terugreis, enigszins wankel van twee avonden uitgebreid dineren, waarbij we natuurlijk een kleinigheid hebben gedronken. Donderdag gedineerd met de voorzitster en penningmeester van de Aupsoise Lions en hun uitnodiging om lid te worden aanvaard! Het werd een gezellig diner en zo kwam ik goed in de stemming voor het bezoek van broer en schoonzus Maarten en Annemarie, die hier een heerlijk lang weekend hebben doorgebracht.

Ook dit bezoek verliep niet helemaal zonder enige versnaperingen en alhoewel Maarten begon met zijn inmiddels standaardgrap bij aankomst: 'ik wilde dit weekend eens wat gaan afvallen', is het hem .... en mij zeker niet gelukt. Dus u begrijpt wellicht dat ik wat bij moet komen na al dit culinaire geweld.

Alhoewel we zondag al hebben geboekt voor een lokaal 'oktober fest' met grote glazen bier en zuurkool in een heel leuk restaurantje in Moissac. Hier hebben we we afgelopen dinsdag heerlijk geluncht met Paul en Ingrid, leuke buren uit ons 'lotissement'. Laat ik nu maar stoppen, wie weet heeft u honger en bekruipt u een licht gevoel van jaloezie...


Reageer, dat is leuk! (1)

L'été Indien

Ondertussen heeft, na alle visite deze zomer, ons leven weer wat meer haar normale vorm aangenomen. Alhoewel; normaal, ik ben druk bezig met twee zeer uiteenlopende projecten. Enerzijds heeft de oude meneer Michel, die al veel klusjes voor ons heeft gedaan, mijn hulp ingeroepen bij de bouw van een zwembad. Geen routineklus en een enorme uitdaging. Anderzijds ben ik al een tijd bezig met het maken van een nieuwe site, waarop ik de bouw van websites voor anderen aanbied.

Het zwembad dat Michel in Régusse aan het bouwen is, is zo'n 11 meter lang en gemiddeld 6 meter breed. Als eerste moesten de zijwand-panelen van een soort golfplaat en de polyester treden gemonteerd en gesteld worden. Over het geheel mag niet meer afwijking in hoogte en afstand ontstaan dan één procent (!). De vorm van het bad is erg jolig, een soort dubbele ovaal) en die wandplaten wegen zeker een goede 60 kilo per stuk. Geen klus dus voor de 72-jarige Michel in z'n eentje en goed maar dat hij m'n hulp heeft ingeroepen. Het duurde even voordat we alles perfect hadden uitgelijnd, maar het is nu zover en de bodem van beton en wand-isolatie kunnen worden geplaatst, waarna de 'liner', een soort plastic doek voor de binnenkant, kan worden aangebracht. Natuurlijk moet ook een technische ruimte worden neergezet met daarin alle filters en pompen en op het dak daarvan zullen we zonnepanelen plaatsen voor de verwarming. Heel modern en misschien ook wel een idee voor het zwembad hier, want deze techniek is de laatste jaren sterk verbeterd en veel goedkoper geworden.

De website die mij een beetje door de hier toch wel stille wintermaanden moet helpen vordert gestaag. Je kunt een kleine preview zien: http://www.var-iable.fr/sites/nl Let op; het is nog volop onderhanden werk, maar commentaar en ideeën zijn meer dan welkom. Ik heb al twee verzoeken liggen voor het maken van sites en dat is niet verbazend, want de kwaliteit van de sites van de gemiddelde lokale 'commerciant' of uitbater van chambre d'hôtes of hotel is nogal belabberd. Vast veel werk te doen en met mijn Macje gaat dat best snel.

Ondertussen genieten we hier volop van een echte 'été indien' met nog steeds prachtige dagen met volop zon, zo'n 25 graden en het idee dat de hertfst en de winter nog heel ver weg zijn. Morgen vertrek ik met vriend Ray en Machiel op de motor voor een drie-daagse trip naar Millau (spreek uit: mi-jo) waar die hele beroemde enorme brug is gebouwd ter overspanning van het ravijn waar de rivier Tarn in loopt. Eén van de peilers is meer dan 343 meter hoog! Naar het schijnt een waar spektakel. Ik zal er zeker een bericht aan wijden.

Maartje en Luuk draaien weer goed mee op school en ook Daatje is lekker druk bezig. Broer Maarten komt aankomend weekend gezellig met Annemarie op bezoek en ook Jacobine heeft alweer tickets geboekt voor volgende maand. Heerlijk! Rogier is druk bezig in zijn eerste jaar op de middelbare hotelschool, zwaar maar heel leuk, zo mailt hij.
Reageer, dat is leuk!

Kuslijstje


Het is al weer veel te lang geleden: mijn laatste blog. Inmiddels is de school weer begonnen en een mooi moment om weer eens een paar regels aan het scherm toe te vertrouwen.

Vlak voor mijn laatste blog was Rogier net weer teruggekeerd in Nederland en kwam Jacobine met vriendin Lizzy genieten van het Franse leven. Bine heeft haar rijbewijs gehaald (hoera!) en heeft hier veel en vaak rondgereden in één van onze auto's. Bij voorkeur in het cabriootje van Da natuurlijk, lekker blitsen in Cannes of meer hier in de buurt. Het moet gezegd: ze heeft het prima geleerd en rijdt als de beste. Ook aan haar verblijf kwam helaas weer een einde en inmiddels is Daatjes beste vriendin Conny gearriveerd. Ook altijd heel gezellig. Aan visite geen gebrek, want de hele maand september en begin oktober staan al volgepland.

De rentré (het schoolbegin) was een enorm contrast met vorig jaar. Stonden kids en wij onwennig en gespannen aan de poort voor de eerste schooldag, gingen Maartje en Luuk deze keer fluitend naar binnen en heb ik al behoorlijk wat moeders al kussend kunnen begroeten. Dat brengt me op de titel van dit blogje, want mijn kuslijste is al aardig uitgebreid en zo'n lijstje bijhouden is belangrijk. Je wordt wel geacht heel consequent daar in te zijn. Eènmaal gekust dan alle volgende keren twee zoenen, anders is het zeer onbeleefd. Het blijft een hele prettige gewoonte: handjes schudden met de heren en de dames zoenen, iedere dag opnieuw en altijd een heel kort praatje. Het gevoel erbij te horen is een goed gevoel, zeker wanneer je je het begin weer herinnert. Iets van een mijlpaal dus deze tweede rentré van Maartje en Luuk.
Reageer, dat is leuk!

Tigre

De echtgenoot van de trainster van Pastis is militair. Commandant (een soort majoor) op de Frans-Duitste gevechtshelikopter-school, gevestigd op de basis van Le Luc. Ik kom daar nu wekelijks vlakbij voor de trainingen van Pastis en ik kon natuurlijk niet nalaten te vragen of ik daar met hem eens een kijkje kon nemen en voor dat ik het wist zat ik in de echte simulator voor wat oefeningen, zéér realistisch. Ik heb in het verleden aardig wat uurtjes in de simulator van de Boeiing 737 en 747 doorgebracht. Binnen een minuut vergeet je dat je niet in het echte vliegtuig zit. Bij deze sim was dat zo mogelijk nog realistischer. Waanzinnig, deze Tigre (een soort Apache) kan loops en rolls maken als een aerobatic vliegtuigje, maar dan met meer dan 6000 kg, aangedreven door twee turbines.

Het lukte me nog aardig een goede take-off en approach te maken. Het langzaam vliegen met een heli is het moeilijke stuk. Heb je eenmaal behoorlijke voorwaartse snelheid, dan gedraagt de rotor zich meer als vleugel en dus de heli als een gewoon vliegtuig, maar de overgang van en naar 'hover' en landen is best listig, maar zoals gezegd zijn we niet neergestort. Ook al omdat geen vijandig vuren werd ingeschakeld. Ik vond het oorlogs-aspect eerlijk gezegd ook minder interessant dan het vliegen. Al was het gaaf te zien dat het grote boordkanon voorop de bewegingen van je hoofd volgde, via een ingewikkeld in de helm ingebouwd mechanisme. Kijk naar de vijand en 'tire!'.

Na een sessie in de simulator, waar overigens 6 man bij betrokken zijn om zo'n missie mogelijk te maken, hebben we in de hangaars gekeken naar de echte exemplaren. Enorm indrukwekkend, deze Tigres, ze zijn op dit moment hartstikke operationeel in Afghanistan. Ook hier werd mij weer duidelijk dat de Fransen hun leger behoorlijk serieus nemen. Het is overbodig te zeggen dat ik de verdere dag met mijn hoofd in de wolken liep...

Wel grappig overigens dat bijna iedereen die we tegenkwamen in de houding sprong en riep:"Bonjour mon commandant!", behalve natuurlijk de kolonel, hij werd door Jean Jacques begroet .....

Reageer, dat is leuk!

warm ...

Vandaag was weer zo'n ouderwetse warme dag in Aups. De thermometer haalt met gemak de 35℃ en het is ook enigzins vochtig, dus het voelt loom, loom, loom. Ondertussen hebben we wel heel gezellige weken achter de rug. Allereerst natuurlijk met onze eigen goedlachse Rogier, die hier samen met z'n vader een paar pilsjes achterover heeft geslagen. Nu gaat hij met vijf vrienden twee weken 'kamperen' op Vlieland. Daar zullen het er wel wat meer dan een paar worden.

Helaas kwam er weer veel te snel een einde aan zijn verblijf hier en na een fantastische 2,5 week moest ik hem alweer terug naar het vliegveld brengen. Altijd weer een emotioneel en moeilijk moment. Ik kan niet wachten tot zijn volgende bezoek. Dan zit hij ondertussen al een tijdje op de hotelschool. Ben erg benieuwd hoe hij dat vindt en of hij dan al iets lekkers voor ons kan koken ....

Tijdens Rogier zijn bezoek, kwamen ook Helen, (moeder van) Sam en Lisa, Heemsteedse klasgenootjes van Luuk en Maartje op bezoek. Erg leuk, ze stonden op het camping (kje) tegenover ons huis en later op een camping in Castellane, wat meer in de bergen, waar de beroemde Gorges du Verdon beginnen. We hebben zowel hier-, als daar gezellig gegeten, natuurlijk veel gekletst en de kinderen veel samen gezwommen, ook zij vonden het een leuk weerzien.

Afgelopen weekend kwamen daarna Edith, haar man Ties en kinderen Paul en Lotte, ook al uit Heemstede even bij ons kijken. Edith, als heusche juf Frans, heeft Luuk en vooral Maartje in het laatste jaar voor ons vertrek de basisprincipes van de Franse taal bijgebracht. Daar zijn we haar nog steeds enorm dankbaar voor en dat heeft het begin hier voor de kinderen ongetwijfeld veel makkelijker gemaakt. Natuurlijk was ze onder de indruk van het Frans dat onze kleintjes inmiddels spreken. Onze Franse kennissen kunnen aan Luuk al geen accent meer horen!

Zaterdagavond samen een heerlijk diner, zondagmiddag de hele middag hier lekker gebbq-d (hoe schrijf je dat eigenlijk?) Errug gezellig en ondertussen vliegen de kilootjes er weer aan, maar ach, je moet je gasten toch iets lekkers voorzetten en dan kan ik me nooit zo goed inhouden.....

Ondertussen verheugen we ons op het aanstaande bezoek van Bine, die samen met vriendin Lizzy aan het einde van de week arriveert voor een fijne vakantie, heerlijk. Kan zij meteen zien hoeveel Pastis inmiddels weer is gegroeid. Er lijkt wel geen einde aan te komen. Afgelopen woensdag-avond was een belangrijk moment in zijn training, want toen heeft zijn trainster, Anne Bigeard, het 'commando' aan mij overgedragen. Ik doe nu allerlei oefeningen met Pastis aan de lijn en het moet gezegd, het gaat hartstikke goed.

Het is overigens wel raar tussen en tijdens al die bezoeken van mensen in vakantiestemming zelf hard aan het werk te zijn, waarbij op sommige dagen zelfs geeneens tijd is voor een beetje behoorlijke siësta!.

Reageer, dat is leuk!

Le Tour de France

De Tour kwam zondag vlak bij ons langs, dus daar wilden de mannen, Rogier, Luuk en ondergetekende wel eens even naar gaan kijken. Ik had op internet gevonden dat de tour tussen half drie en vier in Lorgues langs zou komen en aangezien dat op zo'n 20 minuten van Aups ligt, gingen wij om een uur of één op pad.

Ik kon op nog geen 50 meter parkeren van een grote rotonde in Lorgues, waar de Tour langs zou komen. Een prima plek dus, want op zo'n rotonde gebeurt natuurlijk van alles. Het was lang wachten, want het duurde allemaal wat langer, maar het was zeker de moeite waard. Een kleine greep uit de foto's heb ik hier gezet: klik hier!

De caravaan voorafgaand aan de renners is natuurlijk een commerciële uitspatting van jewelste, maar toch erg leuk om naar te kijken, de meest mooi uitgedoste wagentjes kwamen onder luid getoeter voorbij, al strooiend met petjes, pennen en wat je nog meer kon verzinnen. Luuk en Rogier hebben hun slag geslagen!

De fietsers flitsten in nog geen paar secondes voorbij, tussen een enorme hoeveelheid auto's en motoren van de teams, van officials, van de politie en de sponsors natuurlijk. Best indrukwekkend en we vonden het ondanks het lange wachten een zeer geslaagde middag.

Daarna zijn we, met de meiden erbij natuurlijk, naar onze oude buren gereden, die net waren aangekomen in hun vakantiehuis in Cotignac, op zo'n halfuurtje van Aups. Het huis een beetje een oude kooi, zoals we dat hier zeggen, maar op een prachtige locatie midden in de wijnvelden, alwaar we heerlijk hebben gegeten een een heel leuk weerzien hebben gevierd.


Reageer, dat is leuk!

Te veel om over te bloggen ...

Soms zoek ik wel eens naar een onderwerpje om over te bloggen, maar deze weken dienen ze zich in grote hoeveelheden aan. Hoogtepunt op zaterdag vond ik toch wel het optreden van ons kevertje bij de trouwerij van Maartje's dansjuf. In de vroege ochtend hebben Daatje en ik staan poetsen tot we er bij neervielen en het resultaat mocht er zijn, want ik kon hem strak-glimmend afleveren bij een zenuwachtige, maar ook zeer dankbare Annia. Deze lokale française, al zeker de 40 gepasseerd, wilde haar bruiloft nog eens overdoen. Wel keurig met dezelfde man overigens. "To renew your wedding vows", ik kom zo snel niet op de Nederlandse term en dacht eigenlijk dat dit meer een Amerikaans gebruik was, maar kennelijk heeft het ook Aups bereikt.

Waar gisteren het jaarlijkse Fête des enfants werd gehouden, met op het plein veel kinderattracties en natuurlijk op het grote podium voor het stadhuis de optredens van de twee concurrerende dansverenigingen: 'Isadora' en 'MC Dance'. Maartje trad op als lid van de eerste en deed het wederom hartstikke goed. Leuk detail is dat Daatje volgend jaar ook op dat podium staat, want die heeft zich in een dolle bui ook opgegeven. Dat is vast en zeker voer voor een leuk berichtje (met foto's!) in de toekomst.

Gelukkig was ik zelf net op tijd terug van Nice Aéroport, waar ik broer Maarten heb opgehaald, die heel gezellig een paar daagjes over is ter ere van mijn verjaardag morgen. Woensdag vlieg ik met hem mee terug naar Nederland om de diplomauitreiking van Rogier bij te wonen, die dan vervolgens bij ons vakantie komt vieren. Hartstikke leuk!

Reageer, dat is leuk!
blocks_image
blocks_image